[information] با برنامه‌ریزی درست، شرایطی مهیا کنیم که بچه‌دار شدن به معنی تمام‌مدت کنار فرزند بودن و کناره‌گیری از حرفه اجتماعی نباشد، چراکه وقتی بند ناف بریده شد، هر انسان هویتی مجزا دارد. قرار نیست مادر تمام روز در کنار کودکش باشد یا اگر نتواند به‌خاطر کارش هر روز با او باشد، دچار اضطراب شود. [/information]

مهد کودک از چه سنی مناسب است؟

خوب است کودک قبل از 3 سالگی مهد نرود و مثلا در شرایطی مادر او را همراه خود به محل کار ببرد. امروزه در بسیاری از اداره‌ها، محل نگهداری کودک وجود دارد و مادر می‌تواند فرزندش را به‌خصوص در سن شیرخوارگی همراه خود به محل کار ببرد و در اتاقی نزدیک به اتاق خود بگذارد تا پرستاری از او نگهداری کند و مادر نیز بتواند هر چند ساعت یک بار به او سر بزند. در مواردی که به دلایلی کودک شیرخوار نمی‌تواند نزدیک محل کار مادر نگهداری شود و شخص آشنایی هم نمی‌‌تواند از او پرستاری کند، راه‌حلی جز مهد وجود ندارد اما اگر این تنها گزینه‌ پیش‌روی شماست نباید احساس گناه یا اضطراب کنید، بلکه مهد مناسب و مطمئنی بیایید و سعی کنید مربی شیرخوار مرتب عوض نشود. علاوه بر این، مربی باید با مادر در ارتباط نزدیک باشد تا بچه دچار اضطراب و کمبود محبت نشود چون قبل از 3 سال معضل تربیتی نداریم. مشکل اصلی بعد از این سن است. تا قبل از 3 سالگی، مهم‌ترین مساله‌ای که باید مد نظر گرفته شود، انتقال خوب و کامل محبت به شیرخوار است. کودک باید احساس کند در مدتی که مادر نیست، به‌وسیله مربی حمایت می‌شود.

بهترین سن کودک برای مهدکودک

تا زمانی که کودک توانایی توصیف فضای مهد و بیان اتفاق‌هایی که در آنجا می‌افتد را ندارد، نباید به مهد کودک سپرده شود. اگر مادری شاغل است، برای فرزند زیر 3 سال خود باید یک نفر را به عنوان مراقب انتخاب کند. این شخص می‌تواند مادربزرگ، خاله یا یک پرستار باشد که بچه در کنار او احساس آرامش و ایمنی داشته باشد. در چنین شرایطی، احتمال بروز «اضطراب جدایی» کمتر می‌شود در غیر این صورت بچه دچار اختلال در پدیده دلبستگی می‌شود. پدیده دلبستگی یعنی ارتباط عاطفی که بین مادر و کودک وجود دارد و طی آن کودک احساس آرامش و ایمنی می‌کند.

• کودکی که زود به مهد فرستاده می‌شود تا حدی دچار اضطراب جدایی است و به حضور مادر و پدر نیاز دارد. این تمایل بودن با والدین ممکن است در حد معمول یا بیمارگونه باشد. کودکی که به مهد فرستاده می‌شود و اضطراب زیادی دارد، هر روز با گریه به مهد می‌رود و حتی دچار علایم جسمانی ناشی از اضطراب می‌شود، لازم است رفتن او به مهد قطع و اضطراب زمینه‌ای بررسی و درمان‌های لازم انجام شود اما اگر اضطراب در حد طبیعی است، زمانی که کودک از مهد برمی‌گردد، والدین باید وقت خود را در اختیار کودک بگذارند. او به نوازش، آغوش، حضور، لبخند، بوسیدن، تماس پوستی و چشمی کافی با والدین نیاز دارد. اگر غیر از این باشد، احساس عدم‌امنیت در کودک شکل می‌گیرد و در صورت غفلت تبدیل به اختلال‌های اضطرابی و روان‌پزشکی می‌شود.

منبع : سلامت

[information]ناخن‌جویدن و انگشت مکیدن یکی از شایع‌ترین اختلال‌های روان‌پزشکی در کودکان است که جزو گروه بیماری‌های عادتی محسوب می‌شود.[/information]

شیوع ناخن جویدن در کودکان حدود 10 درصد است. این اختلال هم در پسربچه‌ها و هم در دختربچه‌ها دیده می‌شود. در بیشتر موارد، این بیماری بین 2 تا 4 سالگی شروع می‌شود. تعداد قابل‌توجهی از این کودکان دوره‌هایی از انگشت مکیدن را نیز دارند.در آغاز ناخن جویدن به شکل کندن پوست اطراف ناخن شروع می‌شود و در ادامه، کودک ناخن‌ها را با دست جدا می‌کند و سپس با دندانش، آنها را می‌جود. کندن جوش‌های صورت، موهای بدن و گاهی حتی کندن مو با این اختلال دیده می‌شود.

علل و درمان ناخن جویدن در کودکان

این اختلال همانند سایر اختلال‌های روان‌پزشکی، علت واحدی ندارد و معمولا استرس را به عنوان مهم‌ترین عامل ایجاد آن متهم می‌کنند. نگرانی کودک از جداشدن از والدین (به‌خصوص مادر) و ترس از آسیب بدن و تاریکی، باعث می‌شود کودک دچار اضطراب شدید شود. اگر کودک نتواند در اسرع وقت با کمک والدین و اطرافیان به آرامش برسد، به عادت‌های رفتاری مثل ناخن جویدن روی می‌آورد. البته بعد از گذشت چند هفته تا چند ماه حتی در صورت حذف عامل اضطراب، این اختلال به شکل یک عادت ماندگار در کودک به چشم می‌خورد. هر چند عوامل زیست‌شناسی، نقش بسزایی در بروز این بیماری ندارد ولی دیده شده است در فرزندان والدینی که مضطرب هستند و سابقه ناخن جویدن در خانواده‌ها آنها وجود دارد، شیوع این اختلال بیشتر است. پس یادگیری از والدین یا اطرافیان کودک یکی از علل احتمالی بیماری به شمار می‌رود. لازم به ذکر است حتی در کسانی که سال‌ها قبل با، یا بدون درمان بیماری‌ بهبود پیدا کرده، امکان دارد با یک استرس، بیماری‌شان عود کند. این اختلال در کودکانی که شیر مادر می‌خورند و در 2 سال اول زندگی با مادر هستند، کمتر دیده می‌شود.

 

عوارض ناخن جویدن

هرچند در ابتدا کودک با ناخن جویدن به دنبال کسب آرامش است و انجام این کار باعث کاهش اضطراب در او می‌شود، ولی بعدها باعث ایجاد و تشدید اضطراب، افسردگی، کاهش اعتمادبه‌نفس، گوشه‌گیری و کاهش عملکرد ذهنی، اجتماعی و در سنین بالاتر شغلی می‌شود. عوارض جسمی این اختلال نیز شامل خونریزی، عفونت مکرر دور انگشتان و در موارد شدید تغییر شکل ناخن‌ها و انگشتان می‌شود. عفونت‌های گوارشی و ابتلا به انگل نیز در مواردی دیده شده است. در برخی موارد هم که کودک به بیماری‌های جسمی مانند کم‌خونی مبتلاست، ابتلا به بیماری می‌تواند این اختلال را ایجاد کند. معمولا ناخن جویدن هنگام تماشای فیلم‌های ترسناک یا بازی‌های مهیج و انجام فعالیت‌های فکری مانند درس خواندن تشدید می‌شود.

درمان ناخن جویدن

• با توجه به اینکه این عادت رفتاری طی چند ماه یا چند سال اتفاق افتاده، والدین نباید توقع داشته باشند این اختلال به زودی برطرف می‌‌شود. چنین تصوری باعث می‌شود به علت بهبود نیافتن در زمان کوتاه یا عود بیماری، کودک افسرده و ناامید شود و درمان را رها کند.

اگر کودک شما با چنین مشکلی مواجه است، شما به عنوان یک پدر یا مادر باید به نکته‌های زیر توجه کنید:

1.  بیشترین سهم درمان برعهده خود بیمار است، سپس خانواده او و در نهایت کادر درمانی. 
2. انجام مشاوره و رفتار درمانی از ضروریات درمان این بیماری است.
3. ناخن‌های کودک باید تا حد امکان کوتاه باشد تا تحریک به جویدن آن نشود.
4. والدین وقتی ناخن کودک را می‌گیرند، بهتر است او را تشویق کلامی کنند. استفاده از روش تشویق بسیار موثر است: «اگر یک هفته ناخن‌هایت را نجوی، آخر هفته می‌رویم پارک، رستوران یا سینما و…»
5. به هیچ‌وجه با استفاده از لاک ناخن درصدد رفع مشکل ناخن جویدن کودک نباشید چراکه این روش نه‌تنها تاثیری در درمان ندارد بلکه با جویدن ناخن آغشته به لاک، ممکن است کودک مسموم شود.
6.  چسب زدن به ناخن و بستن انگشتان هم نه‌تنها به درمان کمک نمی‌کند بلکه با این کار امکان تغییر شکل انگشتان وجود دارد. در مواردی حتی انجام این کار برای مدت کوتاه، انگشتان را کج می‌کند.
7. کودک را به‌دلیل ناخن جویدن به‌خصوص در جمع سرزنش یا تمسخر نکنید. بهتر است در مورد عوارض این اختلال با کودک در تنهایی صحبت کنید. ترجیحا این کار باید به‌وسیله افرادی غیر از والدین، به‌خصوص درمانگران، مطرح شود.
8. از آنجا که این بیماری به‌تدریج شکل گرفته، برای درمانش باید حوصله به خرج داد. مثلا در ابتدا می‌توان به کودک گفت در شروع درمان در هفته اول اجازه داری فقط ناخن‌ انگشت کوچکت را بجوی و در هفته دوم ناخن دوم و هفته سوم انگشت اشاره و….تا به این ترتیب کودک عادتش را کاملا ترک کند.
9.  امکان دارد کودک در صورت مواجهه با استرس کوتاه‌مدت شروع به ناخن جویدن کند که معمولا تا قبل از 2 هفته برطرف می‌شود ولی اگر بعد از 2 هفته این عادت ادامه یافت، باید درمان جدی شود.

[information]شما هر روز به روبرو نگاه می‌کنید و به سراغ تمرینتان می‌روید، یا اینکه یک بهانه‌ی جدید پیدا می‌کنید که چرا خوش اندام نمی‌شوید؟ آیا دوست دارید بدن خوش اندام تری داشته باشید، بهتر تمرین کنید و در طول روز حس خوب تری داشته باشید؟ پس، مثبت فکر کنید![/information]

بررسی تاثیر مثبت اندیشی در ورزش

یک آدم معمولی، در یک روز بطور میانگین ۶۰ هزار فکر مختلف به سرش می‌زند! پس اینکه چگونه فکر می‌کنید بسیار اهمیت دارد. تغییر مدل فکری‌تان به شما کمک خواهد کرد تا در تمریناتتان، جدی‌تر باشید، و بر موانع پیش رویتان غالب شوید.

این را تصور کنید: ۵ صبح است، و ساعت زنگدارتان هم خاموش. قرار نیست تا ساعت ۹ صبح کاری کنید، اما تنها شانس شما برای اینکه تمرین روزانه‌ تان را انجام دهید، صبح زود است. زمستان هم هست، و هوا تاریک. و البته تخت شما هم خیلی گرم و نرم!

در کسری از ثانیه افکاری از ذهنتان رد خواهد شد. حالا نکته اینجاست که افکاری مثل «ارزشش رو داره»، «من یک انتخاب بیشتر ندارم، و اون هم اینه که ورزش کنم»، و «وقتی تمرینم تمام بشه، خیلی حس بهتری خواهم داشت» به شما انگیزه خواهند داد تا از تختتان بلند شوید، لباس‌های ورزشی‌تان را بپوشید و بیرون بزنید!

بالا بردن کیفیت تمرینتان با مثبت اندیشی

رفتن به باشگاه، عالیست. اما اینکه در طول تمرین چه کار می‌کنید، نتیجه را رقم می‌زند. تلاش‌هایم برای تمرین دو در دانشگاه را بخاطر دارم. ریه‌هایم درد می‌کرد، پاهایم سست شده بود، و جدا دوست داشتم که بی خیال شوم. برای متوقف کردن تلاش‌هایم بهانه‌های زیادی داشتم.

حریف تمرینی‌ام به من گفت: «سبک و قوی بدو!» این چند کلمه خیلی ساده و البته خیلی مؤثر بودند، و به من کمک کردند تا ادامه دهم.

افکار مثبت، می‌توانند شما در وسط یک تمرین سخت هل بدهند. می‌توانید عبارات کوتاهی همچون «قوی باش»، «زور بزن»، و«فقط یکی دیگه» را با خودتان تکرار کنید، تا کیفیت و سطح تلاشتان به مراتب افزایش پیدا کند.

مثبت‌اندیشی در غلبه بر موانع به شما کمک خواهد کرد

اصلاً مهم نیست که هدف شما در سلامتی و تناسب اندام چه باشد، بهرحال همه جا و همیشه موانعی وجود دارد. اگر چشم انداز و افکار مثبتی داشته باشید، به احتمال بیشتری می‌توانید این موانع را فتح کنید.

بعنوان مثال، اگر در حال تلاشید تا از شیرینی دوری کنید، اما یک نفر به شما چیزکیک تعارف کرده است (که اتفاقاً کیک مورد علاقه‌ی شما هم هست)، ندای درونتان دائماً بخور نخور می‌کند!

اگر فکر کنید که «یک تکه آنقدر هم مهم نیست، من ضعیفم» قطعاً آن کیک را خواهید خورد! حالا اگر اینچنین فکر کنید که «من قوی‌ام، قوی‌تر از آنکه وسوسه بشوم»، به احتمال خیلی زیادی آن کیک را نخواهید خورد. تفکر مثبت، در هر مدل مانعی به شما کمک خواهد کرد.

تفکر مثبت کاملاً مؤثر است، اما اگر با خودتان فکر می‌کنید که «احتمالا نتوانم هر فکری که سراغم می‌آید را کنترل کنم»، این ۳ مرحله را در روزهای خود انجام دهید:

• جملاتی را انتخاب کنید که می‌توانید با آن‌ها ارتباط بگیرید

فقط به چند عبارت ساده احتیاج دارید که دائم با خود تکرارشان کنید. اما باید عباراتی را انتخاب کنید که برای شما معنی و مفهوم داشته باشد، نه الزاماً هر چیزی که شنیده یا خوانده‌اید. عبارات ساده‌ای که حاوی کلمه‌ی «من» هستند، مثل «من قوی و سرسختم»، یا «من می‌توانم»، کار را برایتان انجام خواهد داد.

• تمرین کنید

تفکر مثبت، ناگهان در ذهن شما جاری نخواهد شد، باید تمرین کنید. هر روز لحظاتی را به این کار اختصاص دهید، مثلاً قبل از جلسات تمرینتان، یا پیش از شروع مراسمی که برای رژیم غذایی‌تان مشکل می‌سازد.

• مراقب افکار منفی باشید

اگر افکار منفی در ذهنتان جوانه زد، آن‌ها را شناسایی کنید و بطور کامل آن‌ها را با افکار مثبت جایگزین کنید. فکر، توسط ذهن شما ساخته می‌شود و الزاماً همیشه صحیح نیست. مثلاً اگر مقداری از مسیر تمرینتان را طی کرده‌اید اما افکاری مثل «از عهده‌اش بر نمی‌آیم» به ذهنتان خطور کرده، آن‌ها را با «این یک تمرین چالش‌برانگیز است، من قوی‌ام و انجامش می‌دهم»، جایگزین کنید.

دوستان عزیز، به یاد داشته باشید که تفکر مثبت بر تمام زوایای زندگی شما تأثیر خواهد گذاشت، بر نگرش ذهنی‌تان، سطح انرژی‌تان و حتی سلامت کلی بدنتان!

منبع : تناسب اندام

علت بیماری اوتیسم در کودکان

والدین فرزندان اوتیسم هیچ وقت نا امید نباشید و تلاش را در کلاس های رفتار درمانی و گفتار درمانی بکنید و یا از اینترنت اطلاعات کافی بدست آورید و با فرزندانتان کار کنید. بعضی پزشکان هستند شما را نا امید می کنند ولی تجربه بسیاری از والدینی که برای فرزندشان تلاش کرده اند شرایط بسیار بهتر شده است. امیدتان به خدا باشد.

بیماری اوتیسم یک اختلال توسعه‌ای است که معمولا در دوران کودکی ظاهر می‌شود. علت این بیماری هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما برخی از عوامل زیر ممکن است نقش داشته باشند:

1. عوامل ژنتیکی: برخی از تحقیقات نشان داده‌اند که وراثت و ژنتیک می‌تواند نقش مهمی در ابتلا به اوتیسم داشته باشد.

2. عوامل محیطی: برخی از عوامل محیطی مانند عفونت‌ها، تماس با مواد شیمیایی مضر، تغذیه نامناسب و واکسیناسیون ممکن است در ابتلا به اوتیسم نقش داشته باشند.

3. اختلالات مغزی: برخی از تحقیقات نشان داده‌اند که اختلالات در ساختار و عملکرد مغزی ممکن است با اوتیسم مرتبط باشند.

4. عوامل هورمونی: تغییرات در سطح هورمون‌ها مانند سطح اکسیتوسین و سرتونین ممکن است در ایجاد اوتیسم نقش داشته باشند.

هر یک از این عوامل به تنهایی یا به ترکیب با یکدیگر ممکن است در ایجاد اوتیسم در کودکان نقش داشته باشند. اما باید توجه داشت که هنوز علت دقیق این بیماری مشخص نشده است و تحقیقات بیشتری برای بررسی این موضوع لازم است.

• شیوع اوتیسم در کودکان درطی دو دهه گذشته افزایش یافته است؛ با این وجود جامعه علمی هنوز نتوانستند علت بروز این بیماری را تشخیص دهند؛ نتایج تحقیقاتی که تا به امروز در فرانسه انجام شده است بازده کمی داشته است و اوتیسم هنوز یک بیماری ناشناخته است.

اوتیسم به عنوان یک اختلال شناخته شده است که اغلب قبل از سن 3 سالگی به وجود آمده و رشد می‌کند؛ این بیماری به طور همزمان در تعاملات اجتماعی و ارتباطات، شفاهی و غیر شفاهی تأثیر می‌گذارد و گاه ممکن است به اختلالات ارتباطی شدید منجر شود مانند اختلال در عملکرد 5 حس که اغلب در این افراد موجب رفتارهای عجیب می‌شود که ژست‌های تکراری، رفتارهای قالبی و کلیشه‌ای از نمونه آن است؛ این علائم و شدت آنها از فردی به فرد دیگر و همچنین سن و سال متفاوت است.

اوتیسم یک تفاوت و اختلال جدید

اوتیسم یک اختلال نسبتا جدید است اما هنوز یک معما در مورد این بیماری در جامعه پزشکی وجود دارد.
ارتباط بین اوتیسم و قرار گرفتن در معرض جیوه قرار گرفتن کودکان در معرض جیوه موجب نگرانی پزشکان شده است؛ این نگرانی به علت بسیاری از مطالعات انجام شده است که نشان می‌دهند جیوه می‌تواند در رشد مغزی تاثیرگذار باشد و باعث برخی اختلالات مانند اوتیسم شود.

در فرضیه اول، در معرض جیوه قرار گرفتن را احتمال اوتیسم دانستند؛ امکان قرار گرفتن مواد غذایی در معرض جیوه نیز می‌تواند موجب این بیماری شود؛ برخی از مادران بسیار ماهی می‌خورند و ماهی غنی از جیوه است به همین دلیل امکان یک نقص خفیفی در سطح زبان وجود دارد؛ به همین دلیل پزشکان توصیه می‌کنند زنان باردار از خوردن سوشی و خوردن ماهی خام جلوگیری کنند.

ولی خوردن شربت های امگا برای فرزندان اوتیسم بهتر است
فرضیه دوم، اثرات محیط زیست است که مطالعات نشان داده‌اند 61 درصد اوتیسم در اثر جیوه منابع صنعتی به وجود می‌آید؛ در این مطالعات به ارتباط بین آلودگی هوا، جیوه و افزایش اوتیسم نیز اشاره شده است.
یکی دیگر از راه‌هایی که باعث ابتلای به این بیماری می‌شود واکسیناسیون است؛ بسیاری از واکسن‌ها حاوی thimersoal است؛ thimersoal ترکیبی است که حاوی 49 درصد جیوه‌ است و به عنوان ضد میکروب موضعی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
با اینکه این مواد از واکسن برداشته شده است اما هنوز هم در برخی کشورها به طور قابل توجهی مشاهده می‌شود اما باید بداینم واکسن تنها علت ابتلا به اوتیسم نیست.
برخی کودکان مستعد ابتلا به اوتیسم هستند و هنگامی که در معرض جیوه هستند سخت‌تر می‌توانند آن را حذف کنند؛ بنابراین دوزهای پایین جیوه می‌تواند در بدن آنها تجمع کند و عوارض جانبی داشته باشد.
با این حال تا به امروز مطالعات و آزمایشات هیچ‌گونه تفاوت معنی داری بین ادرار کودکان مبتلا به اوتیسم و غیر مبتلا نشان نداده است و در حال حاضر نتیجه گیری برای ارتباط بین جیوه و اوتیسم دشوار است؛ در نهایت نباید منحرف شد و باید عوامل مختلف را نیز بررسی کرد.

منبع : فارس

[information]آیا میدانید که به طور طبیعی کودکان در 2 سالگی لجباز میشوند و با بی‎توجهی به رفتار کودک میتوان ناشایست بودن عملش را به او گوشزد کرد [/information]

با لجبازی کودکان چه کنیم؟

مدرس دانشگاه لرستان میردریکوند در گفت‎وگو با ایسنا درباره علل لجبازی در بین کودکان، اظهار کرد: کودکان سنین بین سه تا چهار سال دچار نوعی لجبازی خودمحوری می‎شوند به طوری که همه چیز را برای خود خواسته و به حقوق دیگران اصلاً توجهی ندارند. وی بیان کرد: لجبازی که از نوع خودمحوری است، به طور ذاتی در کودکان به وجود آمده و سبب نادیده گرفتن حقوق دیگران از طرف کودک می‎شود چرا که بچه‎ها در این سن هیچ درکی از حق اطرافیان ندارند.

• میردریکوند ادامه داد: نوع دیگری از لجبازی در دوران نوجوانی به وجود می‎آید و نوجوان با خواسته‎های کودکانه خود، بی‎تفاوت از برابر حقوق دیگران می‎گذرد و نیاز خود را ارجح‎تر از هر چیزی می‎دانند.
• این مدرس دانشگاه لرستان افزود: احساس تظلمی که از سوی کودکان درک می‎شود سبب لجبازی وی با والدین و اطرافیان خواهد شد به طور مثال تولد نوزاد جدید و ابراز علاقه به او منجر می‎شود که فرزند بزرگتر فکر کند که به او ظلم شده و همین حس خطراتی جدی در پی خواهد داشت. وی با اشاره به نقش عدم رعایت عدالت در ایجاد لجبازی بین کودکان تصریح کرد: گاهی بچه‎ها آنقدر بر منافع خود با لجبازی پافشاری می‎کنند که در نهایت پدر و مادر در برابر خواسته وی کوتاه آمده و همین دلیلی بر ادامه لجبازی‎ها از طرف کودکان می‎شود چرا که کودک توانسته با این کار خود به اهدافش برسد.
• این روانشناس ادامه داد: والدین باید در برابر لجبازی کودکان بی‎توجه باشند و در مقابل به رفتارهای مثبت او بها دهند تا کودک از لجبازی خود دست بردارد. میردریکوند یادآور شد: یک راه حل اساسی در نظریه‎های روانشناسی برای برخورد با لجبازی کودکان “روانشناسی خاموشی” است تا بتوان با بی‎توجهی به رفتار کودک، ناشایست بودن عملش را به او گوشزد کرد.

 

[information]بیشتر مردم فکر میکنند که میوه بادام نقش چاق کنندگی دارد اما تحقیقات اخیر نشان داد است مصرف روزانه بادام در لاغر شدن نقش بسزایی داشته همچنین از ابتلا به بیماری های قلبی عروقی نیز جلوگیری می کند[/information]

آیا بادام چاق کننده است؟

دوستداران بادام بسیارند اما طرفدان این دانه روغنی نگران افزایش وزن خود هستند بهتر است که بدانید بادام یکی از میوه های درختی است که به صورت خشکبار مصرف می شود. به دلیل مقدار بالای چربی و انرژی معمولاً تصور بر آن است که میوه بادام نقش چاق کنندگی دارد اما تحقیقات اخیر نشان داد است مصرف روزانه بادام در لاغر شدن نقش بسزایی داشته همچنین از ابتلا به بیماری های قلبی عروقی نیز جلوگیری می کند.[information]بادام دانه روغنی محبوب سرشار از ویتامین ها و مواد غنی است به همین دلیل نقش سیرکنندگی بالایی دارد و با جلوگیری از اشتها مانع از پرخوری و موجب لاغر شدن می شود.[/information]

آیا بادام موجب لاغری میشود؟

آزمایشات روی ۵۰۰ هزار بیمار نشان داد مصرف خشکبار بخصوص بادام تا میزان ۱۶ درصد ریسکابتلا به بیماری های قلبی را کاهش می دهد. همچنین مصرف دو وعده بادام در روز به میزان ۵۶ گرم به مدت ۱۰ هفته بر چاقی تأثیری نداشته به عکس انرژی لازم روزانه افراد را تأمین می کند.

• بادام میوه ای سرشار از ویتامین ها و مواد غنی است به همین دلیل نقش سیرکنندگی بالایی دارد و با جلوگیری از اشتها مانع از پرخوری و باعث لاغر شدن می شود.

بادام سرشار از ویتامین و مواد معدنی

• دلیل دیگر آن است که بادام سرشار از منیزیم و ویتامین «ای» است که خود عوامل مهمی در چربی سوزی و لاغر شدن هستند. بادام سرشار از پروتئین، فیبر، پتاسیم، کلسیم، فسفر، آهن و اسیدهای چرب مونو اشباع نشده ضروری است. مقدار تنها ۲۸ گرم بادام میزان ۱۶۰ کالری انرژی دارد.

منبع:روزنامه ایران

شستشوی موی کودکان

---

چند بار در هفته موی کودکان را بشوییم ؟

1. پوست‌ سر کودکان قدرت چربی‌سازی زیادی ندارد و نباید با استفاده از شامپوهای قوی و قلیایی به پوست و موی آنها آسیب بزنید. حتما از شامپو بچه استفاده کنید که چشم او را هم نمی‌سوزاند.
2. بچه‌هایی که شامپوی مخصوص خود نمی‌زنند، دچار خشکی بیش از حد پوست و مو می‌شوند چون چربی‌زدایی شامپوهای بزرگسالان بسیار بالاتر از قدرت تحمل پوست آنهاست و شکنندگی و کدرشدن موها حاصل انتخاب اشتباه شامپوست.
3.  نیازی نیست نوع شامپوی فرزندتان را تا نوجوانی عوض کنید چون شامپو بچه تا سن بلوغ هم توصیه می‌شود. وقتی اولین علائم ترشح هورمون‌های جنسی در 12 تا 13 سالگی نمایان شد، دیگر می‌توانند از شامپوهای افراد بزرگسال استفاده کنند.
4.  کودکی را که زیاد بازی می‌کند و بدنش تعریق بالایی دارد، باید هر روز حمام برد‌ اما برای آ‌نها که فعالیت جسمی کمتری دارند، می‌توان یک روز در میان یا 2 روز در میان این کار را انجام داد.
5. اگر هر روز بچه‌ را به حمام می‌برید، یک بار شستن سر او با شامپو کافی است.برای شستشوی‌ سر کودکی که موهای بلندی دارد، لازم نیست تمام ساقه مو را شامپو بزنید. شامپو را باید فقط به پوست ‌سر که محل تجمع چربی است، زد؛ وگرنه می‌تواند باعث خشکی و شکنندگی مو شود.

دکتر محمدعلی نیلفروش‌زاده متخصص پوست رییس مرکز تحقیقات سلول‌های بنیادی

[information]نگرانی ،اضطراب و خجالت و نداشتن اعتماد به نفس برای ملاقات افراد جدید احساسات اجتناب ناپذیری هستند که اغلب افراد را بویژه در موقعیت‌های جدید درگیر می‌کند.[/information]

درمان گیاهی اضطراب

• براساس آخرین آمار بیش از 40 میلیون امریکایی از اختلال اضطراب رنج می‌برند که بیش از 18 درصد از آن را جمعیت بزرگسال تشکیل می‌دهد. به همین خاطر محققان اخیراً به برخی نتایج شگفت انگیز مبنی بر این‌که چه چیزی باعث اضطراب می‌شود، دست یافته‌اند.

قبل از این بحث‌های زیادی درباره نحوه تربیت و اضطراب و نگرانی وجود داشت اگرچه هر کسی با واکنش طبیعی به استرس و اضطراب به دنیا آمده است اما مانند هر مکانیسم دیگر این مسأله نیز معایب خاص خود را دارد اگر در بخشی از حرکت این مکانیسم اختلالی صورت بگیرد کل سیستم از کنترل خارج خواهد شد.
در دوره ماقبل تاریخ بشر برای محافظت از خود به سطح بالایی از آگاهی نیاز داشت و مجبور بود برای در امان ماندن از خطر احتیاط کند اما در دوران مدرن این مکانیسم بقا همان نوع محافظتی است که منجربه ایجاد اضطراب و نگرانی بدون هیچ دلیل خاصی می‌شود.

محققان نیوانگلند معتقدند این نوع احساسات تقصیر انسان‌ها نیست بلکه علت اضطراب به‌خاطر کمبود گابا و ترکیبات سروتونینی در بدن است. گابا و سروتونین اضطراب و استرس طبیعی بدن را از بین می‌برند.

این تحقیق جدید می‌گوید تغییر در میزان مواد شیمیایی بدن به معنی نیاز بدن به داروی اعتیاد آور نیست. افراد می‌توانند با روش‌های ساده و بدون نیاز به جلسات درمانی استرس و نگرانی را از خود دور کنند.

• پس از 18 ماه تحقیق محققان در آزمایشگاه «اف دی ای » در نیویورک به امن‌ترین و قوی‌ترین گیاهان با ترکیبات طبیعی برای مبارزه با اضطراب دست یافتند.

این ترکیبات طبیعی که به نام (ای تو ایکس) نامیده می‌شوند در سه گیاه طبیعی یافته شده است که به دفاع طبیعی بدن در برابر اضطراب کمک می‌کند. « ال تائنین »، آشواگاندا (جنسینگ هندی)و گیاه گل ساعتی به عنوان گیاهان بالینی باعث افزایش سطح گابا و سروتونین در بدن انسان می‌شوند و بدین ترتیب با از بین بردن نگرانی احساس آرامش بخشی را به فرد القا می‌کنند در طول زمان « ای تو ایکس » کمک می‌کند بدن با آرامش در برابر اضطراب عکس العمل داشته باشد. به عبارتی این سه گیاه تولید سروتونین و گابا را تحریک کرده و با از بین بردن نگرانی احساس آرامش بخشی را به فرد می‌دهند.

علت دعوای کودکان با یکدیگرچیست ؟

کودکان با یکدیگر دعوا می‌کنند. به همین سادگی. این رفتار کاملاً عادی است. بچه‌ها به دلایل مختلفی با هم دعوا می‌کنند؛ والدین معمولاً نمی‌دانند چه زمان باید اجازه بدهند دعوای آنها روند عادی خودش را طی کند و چه زمان باید دخالت کرده و وارد عمل شوند. 
 
کودکان ممکن است به احمقانه‌‌ترین دلایلی که واقعاً غیرمنطقی به نظر می‌رسند با هم دعوا کنند—دلایلی که ممکن است حتی برای والدین خنده‌دار باشد—اما به نظر بچه‌ها دلایل خوبی برای دوست شدن یا دعوا کردن با همدیگر است. 
 

چرا کودکان با هم دعوا می کنند؟ و الدین چه باید بکنند؟

• بچه ها به دلایلی با هم بحث و دعوا می کنند و همدیگر را اذیت می کنند.در این مقاله به عللی اشاره میشود که شاید در مورد فرزندان شما هم صدق کند.

 

• گاهی آنها خسته،عصبی و گرسنه هستند،گاهی نیز به دنبال جلب توجه هستند،گاهی میخواهند قدرت خود را اثبات کنند و گاهی نیز دنبال یک همبازی و همراه می گردند.

 

• اگر بدانید بچه ها چرا با هم دعوا می کنند شاید این موضوع بتواند به شما کمک کند تا بدانید چه کاری را باید انجام دهید تا این تنش ها کاهش یابد و روابط دوستانه تری بین بچه ها حاکم شود.

---

 

 این علل می تواند به ترتیب زیر باشد:

 
توجه نکردن به نیازهای اساسی آنان

 
در نظر بگیرید شما مشغول تمیز کردن،نظافت و یا در حال صحبت با یکی از دوستان هستید،یا ساعتی است که مشغول مکالمه تلفنی هستید،در همین لحظه دعوا و جنگ فرزندان شما اوج می گیرد (مامان اون منو زد،کتابم را گرفت،مامان اون منو هل داد،مامان داره به من دهن کجی می کنه و …)
 
شاید اگر شما کار خود را رها کرده و به این بیندیشید که چه چیزی در حال حاضر حرف اول را می زند؟ بتوانید مشکل را کمی حل کنید. وقتی بچه ها خسته،گرسنه و عصبی هستند، احساس لذت، شادی و همکاری با یکدیگر را ندارند، اگر به آنها کمک کنید چند دقیقه استراحت کنند، اگر خسته و خواب آلود هستند به آنها کمک کنید تا کمی بخوابند، یک خوراکی یا نوشیدنی خنک به آنها بدهید و یا یک کار جالب را برای آنها تدارک ببینید ممکن است به طور شگفت انگیزی جوّ صلح و آرامش به خانه حکمفرما شود. 

تلاش برای بدست آوردن توجه:

بعضی اوقات برای اینکه بچه ها توجه والدین را جلب کنند وارد یک عادت بد و چرخه معیوب میشوند.تا زمانی که آنها ساکت،آرام و منطقی هستند و با هم همکاری و بازی می کنند،شما سرگرم کارهای خودتان هستید و هیچ توجهی به آنها ندارید.
 
اما بلافاصله که جنگ و دعوا را با هم شروع میکنند شما سر صحنه حاضر می شوید،با آنها حرف می زنید،حتی آنها را دعوا می کنید،نصیحت می کنید و برای آنها وقت می گذارید. اگر در خانه شما این حالت  وجود دارد،وقت آن است که با یک برنامه ریزی صحیح و تجدید نظر در برنامه های گذشته تصمیم بگیرید:
 
زمانی که فرزندان شما رفتار خوب و مناسب دارند،به آنها توجه کنید و آنها را تشویق و تحسین کنید.به طور مثال وقتی می بینید آنها مشغول بازی با یکدیگر هستند و در آن زمان رفتار دوستانه ای با هم دارند با یک بستنی یا میوه سراغ آنها بروید و بگویید: چقدر لذت  می برم از اینکه می بینم شما به این خوبی با هم بازی می کنید و با هم دوست هستید و … 
 
سعی کنید نسبت به دعواها و جر و بحث های کوچک بی توجه باشید،گویی نه چیزی می بینید و نه چیزی می شنوید،سرگرم کار خودتان شوید،خونسرد و آرام بمانید و از نگاه کردن به آنها اجتناب کنید.
 
بعضی مواقع لازم است کارهای بچه ها را نادیده بگیرید.البته مشروط به این که هیچکدام از آنها در معرض آسیب و خطر نباشند.اگر می بینید اوضاع خارج از کنترل نیست،ممکن است ترک کردن اتاق یا گوش دادن به یک موسیقی برای شما مفید باشد.
 
چشم پوشی و نادیده گرفتن، زمانی بهتر اثر دارد که شما سعی می کنید زمانی که بچه ها رفتارهای خوب و مناسب دارند به آنها توجه کنید و آنها را تحسین و تشویق کنید. 
 
به بچه ها بیاموزید که توجه را به روش مثبتی بطلبند و با رفتارهای منفی متوسل به جلب توجه نشوند.مثلا به فرزند خود بگویید: موقعی که دلت می خواد من بغلت کنم و نوازشت کنم به من بگو.
 
من همیشه نمی توانم برای یک مدت طولانی با تو بازی کنم اما می توانم زمانی را برای خواندن کتاب برای تو بگذارم،جیغ و فریادهای تو گوش مرا اذیت می کند،سعی کن شانه هایم را تکان دهی و آرام خواسته ات را بگویی.زمانی را به هر کدام از بچه ها اختصاص دهید.
 
مطالعات نشان داده که توجه یک به یک با زمان 20- 15 دقیقه برای هر بچه در طول روز بطور قابل توجهی از رفتارهای پرخاشگرانه و نق زدن او می کاهد.مثل: بازی کردن با او،خواندن کتاب برای او، یا بطور خیلی ساده درگیر کردن او در فعالیت های معمول روزانه (مثل،شستن ماشین، گردگیری،آشپزی و …) راه های خوبی برای توجه مثبت به کودک هست. 

مقایسه کردن کودکان با یکدیگر

 
گاه شما متوجه نیستید ولی ممکن است به دلایل مختلف بچه ها را با یکدیگر مقایسه کنید.شاید فکر می کنید چنین مقایسه ای کودک را شرمنده کرده و انگیزه ای می شود تا او بهتر عمل کند،اما برعکس، مقایسه کردن باعث ایجاد حسادت و رشک در بچه ها می شود و روابط آنها را با هم خراب میکند

 
به مثالهای زیر توجه کنید: 

سارا 5 ساله از جمع کردن اسباب بازی هایش امتناع می کند. 
 
مادر: 
ببین من از برادرت می خواهم که اسباب بازی هایش را جمع کند،بلافاصله این کار را انجام می دهد، چقدر کار خوبی می کند اما تو هیچ وقت اسباب بازی هایت را جمع نمی کنی.
 
احساس سارا:
برادر من خوب است،خیلی خوب است،ولی من از او متنفرم.
 
بهتر است مادر اینطور بگوید:سارا اسباب بای هایت کف اتاق است ممکن است کسی روی آنها پا بگذارد و بشکند،لطفا آنها را جمع کن و بگذار داخل سبد. 
 
مادر به پسرش که در حال مطالعه یک کتاب است نگاه می کند و می گوید: 
 
تو پسر عجیبی هستی، چقدر دلم می خواست برادرت هم مثل تو کتاب خوان بود، او همیشه در حال دویدن و سر و صدا کردن است،او هیچوقت خواندن را یاد نمی گیرد،نگران او هستم.
 
احساس کودک:
 
احساس غرور از اینکه مادر خوشحال است.
 
اگر یک زمانی نتوانم به این خوبی مطالعه کنم مادر در مورد من هم همین را خواهد گفت؟
 
من بهتر از برادرم هستم .او بی ارزش و سر به هواست.
 
بهتر است مادر اینگونه بگوید: 
 
آفرین که مشغول خواندن کتاب هستی.کتاب جالبی است؟ شرط می بندم که تو یک کتاب خوان خوب هستی. 
 
علی 4 ساله پشت میز غذا خوری می نشیند و شام خود را می خورد. 
 
مادر: تو پسر بزرگی هستی،موقع غذا خوردن مثل بچه ها خودت را کثیف نمی کنی.
 
احساس کودک:
من از یک بچه خردسال بهترم!!! ولی هنوز خوب نیستم.
 
بهتر است مادر اینطور بگوید:
من دیدم که تو همه غذاتو خوردی و با دستمال صورتت را پاک کردی،آفرین پسرم تو واقعا آداب غذا خوردن را یاد گرفتی. 
 
هر کدام از فرزندان شما علایق و شخصیت واحد و خاصی دارند.علایق و صفات آنها را تشویق و تحسین کنید.از مقایسه کردن آنها اجتناب کنید و سعی نکنید آنها را به رقابت کردن با هم بیندازید.گفتن اینکه: آفرین نقاشی و رنگ آمیزی ات را دوست دارم بهتر است تا اینکه بگویید،آفرین بهتر از سارا نقاشی می کشی. 

 
توانایی متفاوت کودکان در همکاری و بازی کردن با هم.

به نظر می رسد بعضی از بچه ها یک توانایی خاصی برای جذب خواهر یا برادرشان به بازی دارند ولی عده ای از بچه ها در این زمینه مشکل دارند و زود به این نتیجه می رسند که باید با بحث و دعوا برادر یا خواهرشان را درگیر بازی کنند.
 
یعنی هدف اصلی آنها این است که با خواهر یا برادرشان بازی کنند اما نمی دانند چگونه باید شروع کنند و این کار را انجام دهند. شما به کرات این جملات را از زبان فرزندانتان شنیده اید (باید با من بازی کنی،مامان ببین نمی خواد با من بازی کنه،من حوصله ام سر رفته .اصلا حالا دیگه نوبت منه که پلی استیشن بازی کنم و …)
 
شما می توانید به فرزندانتان بیاموزید که چگونه با یکدیگر ارتباط بهتری برقرار کنند.به بچه ها کلماتی را یاد دهید که باعث بازی بهتر و همکاری بهتر آنها شود. 
 
به طور مثال: آیا ممکن است با من بازی کنی؟ و یا آیا ممکن است من با اسباب بازی هایت بازی کنم؟ خواهش می کنم،من حوصله ام سر رفته است، دوست دارم با هم بازی کنیم.فعالیت هایی را تدارک ببینید که برای سنین مختلف جالب باشد و بچه های با گروه سنی متفاوت بتوانند و علاقمند باشند که آنها را انجام دهند.
 
بچه های بزرگتر خیلی زود از بازی با بچه های کوچکتر خسته می شوند،چرا که بچه های کوچکتر می خواهند بازی کنند اما مهارت های محدودی دارند.
 
به بچه های بزرگتر یاد دهید که چگونه برای وادار کردن بچه های کوچکتر به بازی به آنها تکالیف ساده بدهند. وقتی را برای هر کدام از فرزندان خود اختصاص دهید و با آنها فعالیت هایی را انجام دهید که متناسب با سن،علایق و نیازهای آنهاست. 
 
شرایطی را ایجاد کنید که هر کودکی احساس کند بی نظیر و خاص است.لازم نیست و یا حتی ممکن نیست که با بچه ها بطور مساوی رفتار کنید.

تکلیف بزرگ‌ترها در زدوخورد کوچک‌ترها

 
با گله و شکایت و گریه در حالی که جیغ می‌زد وارد اتاق شد. درست متوجه حرف‌هایش نمی‌شدم. سعی کردم اول آرامش کنم اما مساله حادتر از آن بود که به این راحتی‌ها آرام شود.
 
بالاخره ساکت شد. پرسیدم چه شده و در جواب گفت: «با پسر همسایه دعوایم شد و کتکم زد. من نمی‌دانستم باید چه کار کنم.» علت دعوا را پرسیدم.
 
حق با پسرم بود اما من هرگز به او یاد نداده بودم برای گرفتن حقش، از خشونت استفاده کند. باید دعوا کردن را یادش می‌دادم؟ مثلا می‌گفتم اگر دوستت به تو سیلی زد، تو هم سیلی بزن؟
 
به نظرم عقلانی نبود اما مگر جز این است که من به عنوان یک مادر باید سلاحی در اختیارش قرار دهم تا به کمک آن بتواند از سختی‌های زندگی بگذرد؟ آنچه می‌خوانید، پاسخ روان‌پزشکان کودک به پرسش‌های رایج والدین در این زمینه است

 
آیا باید کتک‌زدن و دعوا را به فرزندم بیاموزم؟

نه، خشونت روش خوبی برای حل مشکلات نیست و لازم است این مساله را کاملا به کودک فهماند. به او یاد دهید کتک‌زدن دوستان نه تنها کار درستی نیست، بلکه می‌تواند خطرناک هم باشد.
 
نباید سیلی را با سیلی جواب داد. حتی اگر فرزند شما خشن است و عادت به زدن دوستانش دارد، بهتر است او را تهدید کنید که در صورت تکرار این عمل تنبیه خواهدشد.
 
اگر به فرزندم بگویم کتک‌ نزن یا دعوا نکن، پس چگونه از خود دفاع کردن را به او بیاموزم؟
 
به او بگویید اگر دیگران به او حمله کردند، فورا یکی از بزرگ‌ترها را باخبر کند. متاسفانه گاهی والدین به این موضوع بی‌توجه‌اند و حتی وقتی کودک از یکی از دوستان به آنها گله می‌کند، اهمیتی به اصل ماجرا نمی‌دهند و می‌گویند اشکالی ندارد!
 
روش صحیح این است که دلیل دعوا را جویا شوید و به فرزندتان یاد دهید چگونه با کودکی که او را زده، برخورد کند. منظور آموزش سیلی در مقابل سیلی نیست. رفتار درست را بیاموزید. مثلا به کودک بگویید به کسی که تو را زد محکم بگو: «تو دیگر دوست من نیستی و من دیگر با تو بازی نخواهم کرد.»
 
اگر کودکم به تنهایی نتوانست از خودش دفاع کند، لازم است من دخالت کنم؟
 
اگر کودک به تنهایی موفق به اتمام دعوا نشد، شما می‌توانید با کودکی که او را کتک‌زده مستقیم صحبت کنید. بهترین روش، بیان این جمله است: «اگر دست از کار زشتت برنداری، با من طرف خواهی بود» کودک تا 8-7 سالگی معمولا به حمایت والدین نیاز دارد و باید بفهمد که می‌تواند روی کمک آنها حساب کند. به این ترتیب اعتماد‌به‌نفس او بالاتر می‌رود و در دعواهای بعدی مقاوم‌تر خواهد بود.

آیا نباید با والدین کودک دعواگیر خشن صحبت کنم؟

 

• این کار معمولا بی‌فایده است زیرا والدین کودک خشن معمولا از کودک خود دفاع می‌کنند و سعی نمی‌کنند متوجه اصل ماجرا باشند. بهتر است مسایل کودکانه را خیلی به دنیای بزرگ‌ترها نکشانیم. البته اگر در محل دعوا حضور داریم و والدین کودک دیگر هم هستند، می‌توان ماجرا را با آنها درمیان گذاشت.

 
آیا برخی کودکان آسیب‌پذیرتر از دیگران هستند؟

 

• بله، معمولا بچه‌هایی که رابطه عاطفی قوی با والدین دارند وقتی مادر و پدر از آنها دور می‌شوند، احساس امنیت نمی‌کنند. بهتر است والدین چنین کودکانی همیشه نزدیکشان باشند و به آنها بفهمانند حقوقی دارند و باید هنگام سلب شدن این حق، حتی اگر حضور نداشتند، از خود دفاع کنند.

 

اگر کودکم همیشه مورد تهاجم یک کودک به‌خصوص قرار می‌گیرد چه کنم؟

 

• باید دلیل ماجرا را بفهمید و با آن کودک صحبت کنید. گاهی دلیل این امر می‌تواند اعتمادبه‌نفس کاذب کودک یا تمایل به نشان دادن قدرتش باشد. بعد از صحبت با کودک مهاجم، باید به فرزندتان بگویید از او دور بماند و در صورت لزوم و تکرار ماجرا بزرگ‌ترها یا معلم خود در مدرسه را خبر کند 

چگونه دفاع از خود را به کودک یاد بدهم؟
 

 

• آموزش ورزش (مخصوصا ورزش‌های رزمی) می‌تواند تا حد زیادی آمادگی جسمانی کودک را بالا ببرد. باید بپذیریم که در برخی شرایط ایستادن در مقابل فرد مهاجم ضروری است. اعتمادبه‌نفس کودکی که می‌داند چه موقع و به چه شکل باید از خود دفاع کند، بالا می‌رود.

[information]آیا میدانید استرس آثار زیادی بر جسم و روان فرد می‌گذارد که از جمله آن می‌توان چین و چروک پوست به ویژه در بانوان، قرمز شدن پوست و جوش‌های صورت را ناشی از استرس و عدم رعایت خواب و تغذیه دانست.[/information]

شهسوارانی متخصص حوزه بهداشت روان اظهار داشت: خواب و خوراک نامناسب، آلودگی هوا، ترافیک و حتی پارک نامناسب خودرو همسایه جلوی در، استرس ایجاد می‌کند اما داشتن 7 ساعت خواب می‌تواند فشار روانی فرد را از بین ببرد همچنین هر عاملی که منجر به تغییر در تعادل درونی فرد شود استرس است تمام موجودات زنده در حالت استرس تلاش می‌کنند تا به تعادل قبلی بازگردند زیرا عدم تعادل در آنها تنش ایجاد می‌کند.

---

 

آیا بی خوابی موجب استرس میشود؟

• عوامل مختلفی می‌تواند در فرد استرس ایجاد کند که از جمله آنها می‌توان به خواب و بیداری، نوع تغذیه، پارک کردن نامناسب خودرو همسایه، عدم رسیدن به موقع اتوبوس و وسایل نقلیه عمومی، ترافیک، آلودگی هوا و حتی شوخی‌ همکاران درباره ظاهر فرد اشاره کرد.

دو کنش اصلی چرخه زندگی، خواب و بیداری و تغذیه است، هسته خواب بین حدود 11 شب تا 4 بامداد است و اگر هر عاملی موجب شود تا فرد در این ساعات از خواب محروم بماند در او تنش و فشار روانی ایجاد می‌کند. همچنین عدم رعایت بهداشت خواب می‌تواند به اختلال در شغل فرد منجر شود که استرس مضاعفی را ایجاد می‌کند، شرکت در مهمانی‌ها و حضور مهمان در خانه باید به گونه‌ای تنظیم شود که بعد از ساعت 10:30 دقیق فرد فرد خود را برای استراحت آماده کند.توصیه می‌شود افراد برای کاهش استرس حداقل 7 ساعت بخوابند زیرا این مدت استراحت، استرس فرد را از بین می‌برد.

استرس آثار زیادی بر جسم و روان فرد می‌گذارد که از جمله آن می‌توان چین و چروک پوست به ویژه در بانوان، قرمز شدن پوست و جوش‌های صورت را ناشی از استرس و عدم رعایت خواب و تغذیه دانست. متأسفانه در ایران مصرف مواد آرایشی و جراحی‌های زیبایی بالا است که نشان می‌دهد فرد استرس زیادی دارد.

همچنین مواد آرایشی به ویژه آنهایی که حاوی سرب هستند استرس فرد را بیشتر می‌کند، علاوه بر این باید گفت مواد آرایشی از رسیدن اکسیژن کافی به پوست جلوگیری می‌کند به همین علت است که استحمام موجب تنفسی پوستی و احساس رفع تنش روانی می‌شود.

دمای هوا نیز جزو عواملی است که فشار روانی ایجاد می‌کند. در محیط‌های گرم استرس زیستی بالا می‌رود و فرد دچار عصبانیت می‌شود،‌ آلودگی هوا نیز به دلیل کاهش اکسیژن به طور غیرمستقیم فرد را دچار استرس می‌کند.

تغذیه نادرست موجب می‌شود تا سطح ذخایر قندی خون پایین آمده و بدن دچار ادراک قحطی شود،چیزی که در رژیم غذایی دیده می‌شود و می‌تواند موجب استرس فرد گردد.
مصرف میان وعده سالم مانند قهوه، شیر یا چای در ساعت 11 که افت شدید قند و اوج استرس شغلی وجود دارد می‌تواند به کاهش تنش کمک کند. با توجه به ایام ماه مبارک رمضان توصیه می‌شود در این ساعت افراد به مدت 15 دقیقه به استراحت بپردازند.

همچنین استرس با هوشیاری رابطه دارد و وقتی افراد گرسنه هستند کتاب را کباب می‌خوانند و قادر به تمرکز نیستند.

استرس موجب چه واکنش‌هایی در بدن میشود؟

•  نخستین پیامد استرس این است که فرد تحریک‌پذیر می‌شود و احساس ناامنی می‌کند. از دست دادن اشتها نیز یکی دیگر از علائم استرس است به طور کلی افراد در مواجهه با استرس دو واکنش خوردن را نشان می‌دهند یا به پرخوری روی می‌آورند یا کاهش شدید اشتها دارند، فردی که استرس دارد احساس می‌کند سنگ در معده‌اش است. افسردگی و حملات وحشتزدگی نیز در پاسخ به فشار روانی است.

 

تغییر چرخه قاعدگی، حملات میگرن‌، آلودگی‌های هوا و صوتی، اختلال صرع از نتایج تأثیر استرس بر بدن است. به طور کلی کاهش استرس‌های اجتماعی می‌تواند علاوه بر تعادل فرد موجب کاهش ابتلا به اختلالات جسمی و روانی شود.

 

[information]دیدگاهی که در مورد زندگی‌تان دارید و کیفیت روابطتان تاثیر بسیار زیادی در شیوه رضایت و شادمانی تان دارد[/information]

چگونه شاد زندگی کنیم؟

1) خوش‌بین باشید

در سال 1970 میلادی محققان عده‌ای را که در یک مسابقه بخت‌آزمایی برنده شده بودند تحت‌بررسی قرار دادند و متوجه شدند این گروه از افراد بعد از گذشت یک‌سال به اندازه سال قبل شاد نبودند. در واقع همه انسان‌ها در یک سطحی از شادی هستند و اتفاقاتی که درجه شادی آنها را بالا یا پایین می‌برد موقتی و کوتاه است و در اصل آنچه از شادی باقی می‌ماند همان باور درونی است که اغلب در مورد ش داریم. بعضی افراد سطح شادی بسیار بالایی دارند و عده‌ای در سطح پایینی از شادی هستند، اما این نکته را در نظر داشته باشید که کیفیت تفکر و فلسفه شما در مورد زندگی در سطح شادی‌تان تاثیر مستقیمی دارد. 

2) فهرستی از شادی بخش ها ایجاد کنید

هنگام شب تمام جزییاتی را که در طول روز باعث شادی‌تان شده فهرست کنید حتی اگر کوچک و پیش‌پا افتاده باشند. مثلا اگر در طول روز در یک مسیر بدون ترافیک رانندگی کردید آن را از قلم نیندازید یا ممکن است در محل کار همکارتان جمله طنزی به زبان آورده باشد و یادآوری‌اش شما را بخنداند، ممکن است صبحانه لذیذی خورده باشید و… وقتی در انتهای روز این مسائل جزیی اما شادی‌آور را مرور می‌کنید خواه‌ناخواه حس مثبت و انرژی‌زایی سراغتان می‌آید که باعث افزایش شادتان می‌شود. 

3) شکرگزار باشید

وقتی برای کوچک‌ترین داشته‌هایتان از خداوند تشکر می‌کنید و آن را به زبان می‌آورید شاید باعث خندیدنتان نشود اما حس آرامشی به شما می‌بخشد که باعث افزایش روزی‌تان در زندگی می‌شود. شکرگزار نعمت‌های خداوند باشید تا شادی را وارد زندگی‌تان کنید. 

4) بدتر هم وجوددارد

گاهی اوقات مقایسه کردن شما را از افکار منفی و افسردگی خلاص می‌کند. مطمئنا اطراف?تان افرادی هستند که موقعیت شغلی و مالی کمتری از شما دارند یا درگیر یک بیماری سخت هستند. به خودتان بگویید اگر در این شرایط بودید چه کاری انجام می‌دادید؟ یقینا بسیار ناراحت بودید اما حالا در چنین وضعی نیستید و به همین دلیل می‌توانید مثبت‌تر به زندگی‌تان بپردازید. 

5) خودتان را دوست بدارید

اینکه چه ویژگی‌های اخلاقی‌ای دارید و چه نوع رفتاری مقبول دیگران است یا نیست، اهمیت ندارد بلکه مهم این است که شما تا چه اندازه به خودتان باور دارید و اینکه ظاهرتان را با هر شکل و شمایلی که باشد، پذیرفته‌اید به نکات منفی و گاه اشتباهایتان به‌عنوان یک عذاب نگاه نکنید بلکه آن را جزیی از انسان بودن و وجود امکان خطا و اشتباه به حساب بیاورید. 

6) پول هم مهم است

شاید داشتن مبلغ زیادی پول و ثروت نتواند شادمانی بادوامی برایتان بیاورد اما بدون پول کافی هم زندگی شادی نخواهید داشت چون بسیاری از نیازهای اولیه‌تان مانند نیاز به غذا و خوراک و پوشاک و مسکن بی‌جواب باقی می‌ماند و در این شرایط دیگر انسان شادی نخواهید بود. همواره مبلغی را به‌عنوان پس‌انداز ذخیره کنید و با پشتکار و تلاش برای فراهم کردن نیازهای زندگی‌تان بکوشید. 

7) به مکان‌های مذهبی بروید

دانشگاه‌ هاروارد در سال 2010 میلادی تحقیقی انجام داد که نتیجه جالبی را به دنبال داشت. این تحقیق نشان داد کسانی که برای عبادت به مکان‌های مذهبی می‌روند نسبت به کسانی که این کار را انجام نمی‌دهند انسان‌های شادتری هستند. علاوه بر عبادت، آَشنایی با افراد جدید و ارتباط با دیگران در چنین فضاهایی باعث ایجاد روحیه شادمانی در افراد می‌شود و انرژی آنها را همیشه در سطح ثابت و خوبی قرار می‌دهد. 

منبع :زندگی مثبت

آیا همین که با شخص مورد علاقه خود ازدواج کنیم کافی است ولازم نیست برای خوشبخت شدن کمی به خودمان زحمت بدهیم ،کسانی که سالها از عمر ازدواجشان میگذرد میدانند که به همین راحتی نیست

 نکات مهم بعد از ازدواج

تلاش برای عوض کردن خلقیات همسر

• به احتمال قوی، شما به این دلیل با همسر خود ازدواج کرده‌اید که عاشقش بوده‌اید. اگر این طور باشد، هیچ دلیلی وجود ندارد که او را تغییر دهید. بدون شک، افراد بالغ به طرز چشم‌گیری تغییر نمی‌کنند. پس بهترین اطمینان شما این است که همسر خود را قبول کرده و او را به خاطر منحصر به فرد بودنش و تفاوت‌هایی که با دیگران دارد، دوست بدارید. تلاش برای عوض کردن همسرتان فقط احساسات او را جریحه‌دار کرده و زندگی مشترک شما را خراب می‌کند.

فکر نکردن به فردای ازدواج

• بعضی از همسران جوان آن چنان سرگرم جشن ازدواج می‌شوند که نمی‌دانند درگیر چه مسایلی شده‌اند. شما متاهل شده‌اید. جشن ازدواج شاید سرگرم کننده باشد اما فقط یک روز است. اکنون شما ناچارید با یکدیگر زندگی کنید، با هم کنار بیایید و خانواده خودتان را تشکیل دهید. از برنامه‌های جشن و بازتاب آن، از تماشای فیلم عروسی تا تجدید خاطرات با دوستان لذت ببرید، اما تمام مدت، تصویر بزرگ‌تری را در ذهن داشته باشید.

مشاجره به‌جای گفتگو

• پرخاشگری و فریاد زدن و جیغ کشیدن در حل مشکل یا اختلاف نظرها به شما و همسرتان کمکی نمی‌کند. گفتگوی آرام و منطقی شما را به پیش خواهد برد. اگر هنگام مجادله با همسرتان، نتوانید خودتان را کنترل کنید، زندگی تان را به مخاطره می‌اندازید. پس هر کاری را که شامل این موارد است از استراحت در میانه بحث تا طلب کمک به وسیله روش‌های درمانی انجام دهید.

رابطه بد با خانواده همسر

• اگر تا این لحظه به رابطه شما لطمه وارد شده، دست به هر کاری بزنید تا رابطه خود با خانواده همسرتان را بهبود ببخشید. اولین نفری باشید که صلح را برقرار می‌کند، زیرا هنگام دعوای شما با خانواده همسرتان، تنها کسی که آزرده خاطر می‌شود، همسرتان است که احساس می‌کند بین شما گیر افتاده است.
• 

کوتاه بودن افق دید

هیچ‌کس دوست ندارد درباره مسایل سنگینی مثل کنترل مسایل مالی، راه‌های ممکن در صورت بچه‌دار نشدن، نحوه آمادگی برای اتفاقات پیش‌بینی نشده‌ای مثل مرگ، بحث کند. با این حال اکنون که متاهل شده‌اید، چاره‌ای جز صحبت درباره این موضوعات ندارید. ازدواج شما به این مسایل وابسته است. عاقل باشید و در مورد تمامی این مسایل با همسر خود صحبت کنید. در صورت لزوم با دیگران مشاوره داشته باشید اما این مسایل را نادیده نگیرید. زندگی، تنها تفریح و مهمانی و خوشی نیست. درخود توانایی پذیرش مشکلات بزرگ‌تر را داشته باشید.

دعواهای بیهوده

هر انسان متاهلی با همسر خود بر سر مسایلی بحث می‌کند، از باز گذاشتن سر خمیردندان تا آویزان کردن لباس روی دستگیره در که در نظر دیگران بی معنی است. بحث‌های خود را برای مسایل مهم‌تری نگه دارید. این دلخوری‌ها را به حال خود بگذارید. به راستی اگر تنها اشتباه همسر شما انداختن جوراب‌های کثیف روی زمین است، باید خودتان را خوش‌شانس بدانید.

حسادت

همسرتان شما را برای زندگی انتخاب کرده است. حسادت باعث اتلاف وقت شده و موجب اهانت به همسرتان می‌شود که تصور می‌کند شما به او اعتماد ندارید. اگر او همیشه قابل اعتماد بوده است، نباید با حسادت خود حتی برای او ایجاد مزاحمت کنید. این برای رابطه سم است.

زندگی کردن مانند مجردها

اکنون زمان آن رسیده که بزرگ شوید. گردش شبانه رفتن با دوستان، زمانی اشکال نداشت که شما مجرد بودید و هیچ کس در منزل منتظر شما نبود. به عنوان یک فرد متاهل، انجام بعضی کارها شایسته نیست. شما می‌دانید درست و غلط چیست. پس کار درست را انجام دهید.

غرور در زندگی مشترک

زن یا شوهری که بعد از هر مشاجره بر عذرخواهی اصرار دارد، همیشه برنده است و کسی که مهر و محبت همسر خود را انکار می‌کند، هیچ کار مفیدی برای زندگی مشترک‌شان انجام نمی‏دهد. او اجازه می‌دهد غرور و روش‌های حل مشکلات و عشق و علاقه او به همسرش راه پیدا کند و رابطه آنها به نتیجه برسد. باید ملایم‌تر باشید و راهی پیدا کنید که مسوولیت اعمال خود را به گردن بگیرید.

[information]باید مانند یک گل از زندگی مشترک خود مراقبت کنید. گل، بدون آب، نور خورشید و مراقبت هرگز رشد نخواهد کرد. بنابراین، باید برنامه‌ریزی کنید تا مدت زمان بیشتری را در کنار همسر خود باشید.[/information]

عوارض رژیم نامناسب در دوران بارداری

[information]در شهر رن فرانسه درسال 2005کودکی متولد شد که دچار کندی رشد درون رحمی بود. 9 ماه بعد از تولد او، جواب آزمایش‌‌ها نشان داد کم‌خونی شدیدی دارد که از کمبود ویتامین 12‌B ناشی می‌شد. ام‌آرآی مغزی نوزاد نیز از آتروفی مغز حکایت داشت. متخصصان معتقد بودند دلیل این مشکل رژیم مادر در دوران بارداری است. والدین این نوزاد هر 2 گیاهخوار بودند. بعد از منتشر شدن این خبر، بسیاری از زنانی که گیاهخوار بودند، یا از باردارشدن منصرف شدند یا در رژیم خود تغییراتی ایجاد کردند.[/information]

آیا در دوران بارداری می توان رژیم گرفت؟

آیا گیاهخواری مادر واقعا برای جنین خطرناک است؟

• تحقیقات نشان داده هیچ تناقضی بین داشتن رژیم گیاهخواری و بارداری و شیردهی سالم وجود ندارد، به شرطی که مرتب زیرنظر پزشک باشید و برنامه غذایی متعادل و صحیحی را دنبال کنید. رژیم متعادل یعنی رژیمی که شامل 50 تا 60 درصد قند یا کربوهیدرات، 30تا35 درصد چربی و 10 تا 15 درصد پروتئین باشد. در رژیم کلاسیک گیاهخواری مصرف گوشت سفید و قرمز ممنوع است اما سایر محصولات حیوانی مثل شیر، تخم‌مرغ، پنیر و کره را می‌توان مصرف کرد. در نوع دیگری از رژیم گیاهخواری فرد از خوردن هرگونه محصولات حیوانی و دریایی حتی مصرف عسل خودداری می‌کند. در نوع دیگری که به آن گیاهخواری سبک جدید می‌گویند، افراد گاهی ماهی یا گوشت پرندگان مصرف می‌کنند اما از گوشت پستانداران استفاده نمی‌کنند. در رژیم گیاهخواری، بسیار مهم است مادر باردار زیرنظر متخصص زنان باشد که هر از گاهی آزمایش‌ خون تجویز کند و مطمئن شود نیاز به مصرف مکمل آهن و کلسیم وجود دارد یا نه و اینکه رشد جنین خوب است یا نه.

خانم باردار گیاهخوار به جای گوشت باید چه بخورد؟

• گوشت، منبع خوب پروتئین و عناصر معدنی به‌خصوص آهن است. پروتئین گوشت برخلاف پروتئین‌های گیاهی بسیار کامل است و تمام اسیدهای آمینه ضروری برای ماهیچه‌ها و کارکرد ارگانیسم را تامین می‌کند. خانم بارداری که رژیم گیاهخواری دارد، برای پیشگیری از بروز هرگونه کمبودی باید به جای گوشت از تخم‌مرغ، غلات (برنج، گندم)، انواع سبزی (لوبیا، نخود و…) و محصولات لبنی استفاده کند. اگر خانمی اصلا محصولات حیوانی (حتی لبنیات، تخم‌مرغ و عسل) نخورد، احتمال بروز کمبود پروتئین و موادمعدنی در او بیشتر است. برای پیشگیری از بروز این مشکل، لازم است در هر وعده غذایی غلات و سبزی‌ها با هم مصرف شوند تا اسیدآمینه‌های همدیگر را کامل کنند و اسیدآمینه‌های ضروری به بدن برسد. مثلا حبوبات (عدس، لپه، نخود، سویا، لوبیاقرمز و لوبیاسفید…) هر چند غنی از لیزین هستند، اما اسیدهای آمینه گوگردی مانند سیستئین در آنها به مقدار کافی وجود ندارد.

آیا می‌توان به جای گوشت، سویا یا مشتقات آن را مصرف کرد؟

• می‌توان سویا یا محصولات مشتق‌شده از آن (توفو یا شیر سویا) را یک وعده در روز مصرف کرد اما سویا حاوی فیتواستروژن‌هایی است که از جفت عبور می‌کنند. تحقیقات انجام‌شده روی حیوانات نشان داده مصرف زیاد سویا می‌تواند باعث بروز نقص‌هایی در جنین شود. گرچه این موضوع در رابطه با انسان تایید نشده اما بهتر است خانم‌های باردار پروتئین موردنیاز خود را از تخم‌مرغ، لبنیات، غلات کامل و سبزی‌ها تامین کنند.

برای تامین کلسیم چه می‌توان خورد؟

• لبنیات بهترین منبع تامین‌کننده کلسیم هستند. در دوران بارداری مصرف 4 وعده در روز لبنیات اجباری است اما در صورتی که خانمی‌ تمایل به مصرف شیر ندارد، می‌تواند ماست و پنیر را جایگزین آن کند. با اینکه بیشتر دانه‌های گیاهی و روغنی مثل گردو و بادام حاوی کلسیم هستند (100گرم بادام 250 میلی‌گرم کلسیم دارد و یک‌چهارم نیازهای روزانه خانم باردار به کلسیم را رفع می‌کند)، اما نکته‌ای که نباید فراموش کرد این است که بادام، غنی از چربی است و انرژی بالایی دارد. 100 گرم بادام 576 کیلوکالری انرژی دارد و 30 درصد از انرژی روزانه خانم باردار را تامین می‌کند. یعنی معادل یک وعده غذایی است پس نمی‌توان بیش از حد دانه‌های روغنی استفاده کرد.

چگونه باید آهن بدن را تامین کرد؟

• در بارداری، خانم‌ها به آهن بیشتری نیاز دارند و در صورت مصرف نکردن گوشت، ممکن است خانم باردار دچار فقرآهن شود و این مساله روی رشد جنین تاثیر منفی می‌گذارد. برای پیشگیری، به خانم‌های باردار گیاهخوار توصیه می‌شود تخم‌مرغ و سبزی‌های خشک به‌خصوص جعفری و اسفناج استفاده کنند. سبزی‌ها، لوبیای‌سفید، نخود و عدس به مقدار بسیار کم حاوی آهن هستند. مشکل اینجاست که جذب آهن انواع سبزی 2 برابر کمتر از گوشت ‌قرمز یا سفید است. بیشتر پزشکان به همین دلیل توصیه می‌کنند مادران از رژیم‌ گیاهخواری در بارداری دوری کنند. با این حال چون در دوران بارداری جذب آهن به‌طور طبیعی بیشتر است، می‌توان از سبزی‌ها هم کمک گرفت. برای افزایش جذب آهن توصیه می‌شود همراه سبزی‌ها از موادغذایی حاوی ویتامین C مثل جعفری و آبلیموی تازه استفاده کنید.

آیا ممکن است به‌خاطر گیاهخواری دچار کمبود سایر ویتامین‌ها شویم؟

• از آنجا که گیاهخواران سبزی زیادی مصرف می‌کنند، در مقایسه با سایر افراد کمتر دچار کمبود بیشتر ویتامین‌ها به‌خصوص ویتامین 9B یا اسیدفولیک می‌شوند. گرچه اسیدفولیک برای رشد مغزی جنین مهم است اما مادر باید ویتامین 21B نیز به اندازه دریافت کند زیرا این ویتامین نیز برای ایجاد سلول‌ها، بافت‌ها و سیستم مغزی -عصبی جنین مهم است. مطالعه‌هایی که در سال 2004 روی زنان باردار گیاهخوار و معمولی انجام شد، نشان داد میزان ویتامین 21B در زنان گیاهخوار و گروهی از زنان که گاهی اوقات گوشت مصرف می‌کردند کمتر از زنانی بود که رژیم‌های متعادل داشتند. به عبارت دیگر، احتمال کمبود ویتامین 21B در زنان گیاهخوار بیشتر است و می‌تواند باعث توقف رشد جنین در رحم شود.

مصرف مکمل‌های غذایی اجباری است؟

همه‌چیز به نوع تغذیه بستگی دارد. اگر ماهی جزو برنامه غذایی باشد، احتمال بروز کمبود آهن، ویتامینD و زینک کمتر است. اگر خانم گیاهخواری لبنیات بخورد، کمتر دچار کمبود کلسیم و ید می‌شود. به هر حال پزشک باید بعد از مشاهده آزمایش خون در این رابطه تصمیم بگیرد.

آیا گیاهخواران بیشتر دختردار می‌شوند؟[information] تحقیقی انگلیسی نشان داده است زنان گیاهخوار بیشتر دختردار می‌شوند. پیش از این نیز تحقیقات دیگری نشان داده بود زنانی که محصولات لبنی بیشتر و موادغذایی کم‌نمک‌تر می‌خورند، احتمال اینکه فرزندشان دختر باشد بیشتر است.با این حال تحقیقات معدودی نیز علیه نتایج این تحقیق‌ها هستند.[/information]

منبع :سلامت

زمانی که کودکتان کوچک است شما به عصبانیت های او میخندید اما وقتی که کمی بزرگتر شد به رفتارهای او واکنش نشان میدهید و به این فکر می کنید که رفتارهای کودکتان را کنترل کنید

---

نحوه برخورد با پرخاشگری کودکان

چند توصیه برای مواقعی که بهانه‌جویی فرزند شما به پرخاشگری می‌انجامد

بهانه‌جویی گاهی به پرخاشگری منجر می‌شود، به این سبب که والدین احساس می‌کنند روی رفتار کودک خود و شرایط موجود، کنترل ندارند. خوشبختانه کج‌خلقی‌های کودکان با رسیدن به سن مدرسه کاهش می‌یابد زیرا می‌توانند راه‌حل‌های بهتری در مواجهه با شکست و ناکامی پیدا کنند.

1 روش مؤثر برای از بین بردن پرخاشگری ناشی از بهانه‌جویی‌های پاسخ داده نشده یا رفع نشده، این است که آن را از ابتدا مهار کنید.

2 وقتی که در مقابل پرخاشگری کودک خود با خشم و عصبانیت عکس‌العمل نشان دهید، به‌طور غیرمستقیم به او می‌آموزید که عصبانیت وسیله کارسازی برای دست یافتن به اهداف است. در عوض می‌توانید بگویید: «وقتی از گریه کردن دست برداشتی در مورد آن با هم صحبت می‌کنیم و راه‌حلی پیدا می‌کنیم و به اتاق دیگری بروید.»

3 اگر فرزند شما خیلی کوچک است و نمی‌توانید او را تنها بگذارید، پیش او بمانید. اگر به طرف شما آمد، او را بغل کنید ولی تا وقتی که آرام نشده، چیزی را که می‌خواهد به او ندهید.

4 خودتان را به کار دیگری مشغول کنید. مثلا مطالعه کنید. با ‌این کار به او می‌فهمانید که تا آرام نشود، نمی‌تواند توجه شما را جلب کند. اغلب پرخاشگری‌های بچه‌ها، اگر مخاطب مورد نظر حضور نداشته باشد، زودتر متوقف می‌شود.

5 در صورتی که کودک شما در یک مکان عمومی شروع به بدخلقی و پرخاشگری کرد، بدون توجه به نگاه‌های مردم، او را به گوشه‌ای خلوت ببرید و منتظر شوید تا آرام شود. به او بگویید: «‌اینجا پیش تو می‌مانم تا وقتی که آرام شوی و با هم صحبت کنیم.» اگر بعد از سه یا چهار دقیقه باز هم به فریاد و گریه خود ادامه داد، او را بردارید و از آن مکان خارج شوید.

6 البته از یاد نبرید که بهانه‌جویی همیشه به پرخاشگری‌ منجر نمی‌شود و در واقع کودکان به علل مختلفی ‌این کار را انجام می‌دهند. 

• هنگامی که کودک شما چیزی می‌خواهد ولی نمی‌تواند آن را به ‌دست آورد.
•  وقتی یادگیری انجام کاری برایش دشوار باشد.
•  وقتی که خسته شده باشد.

پس با اجتناب از عواملی که ممکن است به بهانه‌گیری و در نهایت پرخاشگری منجر شود، می‌توانید از وقوع تنش جلوگیری کنید.

7 اگر می‌بینید کودک خردسالتان می‌خواهد پازلی را که خواهر بزرگ‌ترش انجام می‌دهد، بازی کند، یا او را در‌ این بازی با خواهرش همراه کنید و یا ‌اینکه توجه‌اش را به بازی دیگری که بیشتر مناسب سن‌اش باشد، جلب کنید.

8 از کودک خود انتظاری بیش از آنچه که از عهده‌اش برمی‌آید، نداشته باشید. خردسالان به ‌این دلیل که قدرت تحمل زیادی ندارند، نمی‌توانند خود را برای مدت طولانی سرگرم کنند بنابراین کودک خردسال خود را در ساعات شلوغ روز و در صف‌های طولانی به خرید و یا به بانک نبرید و اگر باید او را به جایی ببرید که می‌دانید معطل می‌شوید، برای سرگرمی او اسباب بازی و خوراکی همراه ببرید.

---

توصیه برای پیشگیری از بهانه‌گیری‌های کودکان

[information]هنگامی که فرزندتان واضح و محکم صحبت می‌کند، به او گوش دهید و تحسین‌اش کنید. با‌ این عمل، به او یاد می‌دهید که اگر بدون بهانه‌گیری چیزی بخواهد، زودتر آن را به دست خواهد آورد. [/information]

آیا رژیم غذایی شما می تواند شما را باهوش تر کند؟  تحقیقات نشان می دهد که آنچه که شما می خورید تاثیر بسیار زیادی بر مهارت های روزانه ی مغز شما دارد هم چنین می تواند شما را از فراموشی و آلزایمر حفظ کند.

این برنامه (بهبود حافظه) شامل غذاهای و مواد مغذی کلیدی است که با بازی ها و ورزش های روزانه سازگارای دارند و سلول های مغز را سالم نگه داشته و از آسیب به مغز حفظ می کنند.
باید این نکته را به خاطر داشته باشید که حافظه ی شما، میزان توجه تان، توانایی آموختن تان متاثر از غذاهای سالمی است که می خورید.

 مواد غذایی افزایش دهنده هوش و حافظه

• ماهی

غذاهای دریایی مانند ماهی قزل آلا، تونایاتون و دیگر انواع ماهی ها حاوی امگا 3 می باشند که برای سلامتی مغز بسیار مفید می باشد. کارشناسان می گویند که امگا 3 تقریبا برای انتقال سیگنال ها بین سلول های مغز ضروری می باشد.
در مطالعه ای که در سال 2006 صورت گرفت، محققان دانشگاه تاف یافتند که افرادی که سه بار در هفته ماهی می خورند و سطح بالایی از دی اچ ای در خونشان دارند سی و نه در صد کمتر مبتلا به آلزایمر می شوند.حداقل دو بار در هفته ماهی بخورید.

• سبزیجات و غذاهایگیاهی

سبزیجات و غذاهای گیاهی حاوی آنتی اکسیدان هایی مانند ویتامین سی هستند. گیاهان هم چنین حاوی موادی برای حفاظت از مغز هستند.
محققان دانشکده ی پزشکی دانشگاه هاروارد بیش از 13000 زن را مورد مطالعه قرار دادند و یافتند که آن هایی که غذاهای گیاهی و سبزیجات کمتر می خورند مغز آن ها یک یا دو سال عمر می کند

• اوکادو، چربی، چیزهای هسته دار و دانه دار مانند آجیل ها

تمامی این ها حاوی آنتی اکسیدان هایی مانند ویتامین ای هستند. در یک مطالعه محققان دریافتند که افرادی که میزان متوسطی از ویتامین ای می خورند تا شصت و هفت درصد احتمال ابتلا به بیماری های مغزیشان را کاهش می دهند

• شکلات

رژیم غذایی خود را که برای بهبود وضعیت مغزتان با هفتاد درصد کاکائو تکمیل کنید. کاکائو شامل فلونوید نوع دیگری از آنتی اکسیدان ها که با سلامتی مغز مرتبط است. سیب، انگور ، پیاز، چای و آبجو می باشند.

• ادویه کاری

هندی ها از ادویه جات بسیار استفاده می کنند. غذاهای دارای ادویه نیز برای مغز مفید می باشند. مطالعات روی حیوانات نشان داده اند که ادویه ی کاری شامل ترکیباتی است که پروتئین هایی را که در مغز باعث ایجاد آلزایمر می شوند از بین می برد. امیلوید یکی از این پروتئین هاست که باعث ایجاد آلزایمر می شود.

میوه هایی مانند توت فرنگی و تمشک نیز ممکن است از مغز شما محافظت کند. اگر چه مکانیزم آن کاملا فهمیده نشده است. اما برخی دانشمندان فکر می کنند آن ها به ایجاد روابط سالم بین سلول های مغز کمک می کنند.

• تمامی حبوبات

حبوبات به حفظ گلوکز خون کمک می کنند. از آنجایی که گلوکز منبع اصلی سوخت می باشد. حفظ سطح گلوکز بسیار مهم است. وقتی گلوکز خون شما کم شود شما احساس خستگی خواهید کرد و مشکل تمرکز خواهید داشت.

• آب

تمام سلول های بدن شما نیاز به آب دارند. بنابراین سلول های مغز شما نیز از این قاعده استثنا نیستند. در واقع، حدود سه چهارم مغز شما آب است. یک مطالعه ی جزئی در دانشگاه اوهایو صورت گرفت که نشان داد آن هایی که آب کافی به بدنشان می رسد درمقایسه با کسانی که به اندازه ی کافی آب نمی خورند، در آزمون های قدرت مغز بهتر عمل می کنند.

• قهوه

کافئین ماده ی است که اگر از آن زیاد استفاده شود می تواند باعث گیجی شود اما مقدار متوسطی از آن می تواند میزان توجه و نیز مهارت های دیگر مغز را افزایش دهد. مطالعه ای در سال 2007 صورت گرفت که نشان داد که زنان بالای شصت و پنج سال که روزانه سه فنجان قهوه می خورند بهتر از دیگران قادر به یادآوری کلمات هستند. مطالعه ی دیگری نشان داد که نوشیدنی های کافئینی ممکن است آسیب های مربوط به مغز را تا سی درصد کاهش دهد.

 آرامش در خانواده، رابطه صحیح زن و مرد با یکدیگر و با فرزندان ،کلید داشتن فرزندی آرام میباشد .

چگونه فرزندی آرام داشته باشیم؟

کودکان تنها زمانی آرامش را در خانه تجربه می‌کنند و آن را محیط امن و قابل‌اعتمادی خواهند یافت که والدین مهارت‌های زندگی را آموخته و به درستی از آنها استفاده کنند.اگر می‌خواهیم کودکانی سالم داشته باشیم، والدین باید از همان دوران بارداری سعی کنند محیط آرامی را در خانه به‌وجود بیاورند چراکه آرامش مادر در این دوران تاثیر بسیار زیادی روی فرزندشان خواهد داشت به‌همین‌دلیل به زن و شوهرتوصیه می‌شود تا زمانی که در خانواده به ثبات و آرامش نرسیده‌اند هرگز بچه‌دار نشوند. بعد از تولد نوزاد هم از همان روزهای نخست آرامش و حمایت خانواده تاثیر بسیار زیادی در سلامت روان کودک خواهد داشت.

خانواده متشنج و نوزادهای ناآرام

ممکن است بعضی از افراد به اشتباه گمان کنند که دعوا و تشنج خانواده روی نوزاد تاثیری نمی‌گذارد و او کوچک‌تر از آن است که تنش‌های خانواده را متوجه شود، این در حالی است که نوزاد از همان روزهای نخستین تولد و حتی قبل از تولد از فضای آرام یا متشنج خانواده تاثیر می‌گیرد. نوزادان خانواده‌های ناآرام گاه به صورت گریه‌های بی‌دلیل و بی‌قراری واکنش نشان می‌دهند، بی‌قراری‌هایی که هیچ دلیل فیزیکی خاصی ندارد. 

هنگامی که مادر ناراحت و عصبانی است. گاه توجه کمتری به فرزندش دارد یا ممکن است بعد از یک دعوا و مشاجره سخت با همسرش آنقدر عصبانی و بی‌حوصله باشد که هنگامی که نوزاد به هر دلیلی گریه می‌کند به جای اینکه او را با عشق و محبت در آغوش بگیرد با بی‌حوصلگی و گاه عصبانیت با او برخورد می‌کند و مثلا ممکن است بگوید: «ای بابا تو دیگه چته؟» و کودک عصبانی می‌شود. به طور حتم نوزاد این خشم و بی‌محبتی را درک می‌کند و پیامی که از این رفتار مادر به‌عنوان نخستین و مهم‌ترین حامی زندگی‌اش دریافت می‌کند، چیزی نیست جز این که دنیا محل قابل‌اعتمادی نیست

آرامش در آغوش مادر

دوران نوزادی تا یکی دو سالگی زمان طلایی است که دلبستگی ایمن انسان‌ها شکل می‌گیرد، دورانی که در آن بیش از هر زمان دیگری کودک به عشق و محبت والدین به ویژه مادرش نیاز دارد و یک خانواده ناآرام و متشنج و مادری خسته و عصبی به‌طور حتم تهدیدی جدی برای عدم شکل‌گیری مناسب دلبستگی ایمن در این دوران است. به زبان ساده‌تر کودک از آغوش گرم و پرمهر مادر اعتماد به دنیا را می‌آموزد. مادری که ناآرام عصبی و نامطمئن است و محیط خانواده‌ای که پر از دعوا و بگو و مگوست، باعث می‌شوند پایه‌های نخستین اعتماد به دنیا، در بچه‌ها به‌درستی شکل نگیرد و همین امر در آینده در ارتباطات بین فردی شخص با دیگران تاثیر خواهد گذاشت. 

افرادی که دلبستگی ایمن‌شان به‌درستی شکل نگرفته در آینده کمتر به دیگران اعتماد می‌کنند و بیشتر نگران هستند که سایرین به آنها دروغ بگویند و آنها را فریب بدهند. همین نگاه منفی رابطه این افراد را با همکاران، دوستان و حتی همسر آینده‌شان تحت‌تاثیر قرار خواهد داد. این در حالی است که کودکی که در یک خانواده آرام و مطمئن بزرگ می‌شود و از آغوش پرمهر مادر و پدر بهره‌مند بوده در بزرگسالی نه تنها روابط اجتماعی بهتری خواهد داشت بلکه فردی با عزت نفس بالا خواهد بود چرا که از کودکی همواره این پیغام را دریافت کرده که به‌رغم ضعف‌هایش، موجودی دوست‌داشتنی است.

جست‌وجوی آرامش در خارج از خانواده

به‌جز استرس و اضطرابی که بچه‌ها در یک خانواده ناآرام و متشنج دریافت می‌کنند در کمتر دعوایی است که آتش خشم والدین تا حدودی به بچه‌ها سرایت نکند و یکی از والدین با لحنی تند، نگاهی غضب‌آلود و حرفی تلخ بچه‌ها را آزرده‌تر نکنند. «برو تو اتاقت درو ببند»، «تو هم بچه همون بابا/ مامانی»، «اگه تو نبودی …» و … .

این در حالی است که کودک در برابر همه این اضطراب‌ها چاره‌ای جز به یک گوشه خزیدن و تحمل‌کردن ندارد، این بچه‌ها در سنین نوجوانی، آرامشی را که در خانواده نداشتند در جای دیگری جست‌وجو خواهند کرد و در محیط دیگری امنیت و آرامش را خواهند یافت محیطی که در بسیاری از موارد ممکن است بسیار دردسرساز باشد. به طور مثال دوستان ناباب، گرایش به مواد مخدر و … در اینجاست که گاه کنترل اوضاع از دست پدر و مادر خارج می‌شود و می‌بینیم که گاهی فرزندان در برابر خواسته والدین ایستادگی می‌کنند و در جواب اعتراض پدر یا مادر به رفت و آمد با برخی افراد، محکم می‌ایستند و می‌گویند: «او دوست من است!»

استرس بهترین بودن

«تو باید بهترین نمره‌ها را بگیری»، «تو باید دکتر شوی»، «تو باید …» امرونهی‌های مداوم و توقعاتی که بیش از توان فرزندانمان است، باعث می‌شود آنها دچار ناآرامی، تضاد و ناامنی شوند. مثلا کودکی که در علوم تجربی استعداد و علاقه‌ای ندارد اما به هنر علاقه دارد ممکن است اگر روزی بنا براصرار ما پزشک شود آن رضایت قلبی که اگر هنرمند می‌شد را نداشته باشد یا کودکی که در ریاضیات استعدادی ندارد و ما از او توقع داریم در این درس نمره 20 بگیرد و او نمی‌تواند ،تنها باعث استرس و کاهش اعتمادبه‌نفس و دلزدگی او از درس و مدرسه خواهیم شد. بنابراین باید در وهله نخست استعدادهای کودک‌مان را بشناسیم و سپس با توجه به استعداد‌هایش او را حمایت و تشویق کنیم. ممکن است دستیابی به یک شغل بسیار معمولی (از نگاه اجتماع) نهایت توانمندی فرزند ما باشد اما مهم این است که او با توجه به توانمندی یا علاقه خود به خواسته‌اش رسیده و همین امر باعث آرامش و رضایت خاطر او خواهد بود.

راههای پیشگیری از آسم کودکان چیست ؟

آیا میتوان راهی پیدا کرد تا کودکمان به آسم مبتلا نشود آسم یکی از علل شایع غیبت کودکان از مدرسه است این غیبت شاید تا ۲۵ درصد مربوط به آسم باشد.علت ۳۳ درصد بیماری های مزمن کودکان کمتر از ۱۷ سال آسم می باشد. آسم کودکان اغلب در ۵ سال اول زندگی ظاهر می شودو تجربیات نشان می دهد که تقریبا ۵۰ درصد کودکان علائم آسم را قبل از دو سالگی نشان می دهند.آسم کودکان برعکس بالغین در پسران شایع تر از دختران و معمولا با عوامل آلرژن شدت می یابد و یا بروز می کند.

 عوامل محیطی موثر در بروز آسم:

یکی از عواملی که باعث بروز آسم می شود عوامل محیطی است که در بین عوامل محیطی استرس و اضطراب اصلی ترین عامل به وجود آورنده حملات آسم می باشد، اضطراب حالت هیجانی نامطلوبی است که معمولا با احساس دردناک و طولانی بیم و نگرانی همراه باشد البته سطح معینی از اضطراب نه فقط برای رویارویی با خطر، برنامه ریزی کردن، مطالعه، هوشیار بودن در هنگام امتحان و … ضروری است بلکه باید توجه داشت که ترس و اضطراب به صورت محدود می تواند بسیار مفید و لذت بخش باشد به هر حال در ورای این سطح معین، اضطراب به صورت عامل و مسئول تخریب موقعیت ها و نیز ایجاد حرکات و رفتارهای غیر انطباقی در می آید و مشکلاتی در تمرکز و حافظه به بار می آورد.

اضطراب، برخی رفتارهای ناشیانه و ناپخته مانند آسم را باعث می شود و فرد مبتلا نمی تواند با شرایط موجود زندگی و محیطش روبه رو شود و با آن ها کنار بیاید.هنگامی که فرد نسبت به کارآمدی عملکرد توانایی و استعداد خود در شرایط و یا در موقعیت جدیدی قرار می گیرد دچار نگرانی و تشویش و تردید می شود و این نگرانی ها و تشویش ها عامل به وجود آورنده حملات آسمی می شود البته آسم یک بیماری است که علت های آن می تواند ژنتیکی، روان شناختی، زیستی یا محیطی باشد که هر یک از عامل های ذکر شده می تواند هم در کودکی و هم در بزرگسالی به بروز آسم بینجامد.

● عوامل ایجاد آسم:

عوامل محیطی و ژنتیکی به عنوان دو عامل مؤثر در بروز بیماری آسم است در واقع نوعی تعامل بین زمینه های ژنتیکی و عوامل محیطی باعث بروز آسم می شود به علاوه ژن این بیماری در کروموزم های مختلف بدن تا کنون ردیابی شده است که از آن جمله می توان به کروموزم های شماره ۵ و ۱۱ اشاره کرد و اخیرا نیز ژنی به نام Adams ۳۳ در کروموزم شماره ۲۰ شناسایی شده است که محققان این ژن را نیز در بروز بیماری آسم مؤثر می دانند. 

ـ برخی تأثیرات مواد غذایی در ایجاد آلرژی در بدن:

اصولا غذاهایی مانند شیر گاو، لبنیات، ادویه جات، میوه جات ترش، ترشیجات. غذاهای دریایی مانند: میگو و ماهی، سفیده تخم مرغ، برخی از حبوبات، آجیل، فندق، گردو، بادام، پسته و … جزو مواد حساسیت زا محسوب می شود و توصیه می شود کسانی که بیماری آسم و یا آلرژی آن ها زمینه ارثی دارد و نسبت به این غذاها واکنش نشان می دهند از خوردن این غذاها اجتناب کنند.

همچنین استفاده بی رویه از داروهایی نظیر آنتی بیوتیک ها و مسکن ها که به صورت نامنظم مصرف می شود می توانند باعث بروز آلرژی گردد متأسفانه در خانواده های ما کلکسیونی از داروهای مختلف که در طول چند سال برای بیماران تجویز شده است نگهداری می شود در صورتی که بسیاری از این داروها نیز بعد از مدتی حساسیت زا می شود و مصرف آن ها برای افراد بسیار خطرناک است به طوری که برخی از این داروها می توانند فرد را دچار شدیدترین نوع حساسیت یا آنافلاکسی نمایند که این نوع حساسیت می تواند مرگبار نیز باشد.

● عوامل تحریک کننده:

عوامل تحریک کننده در بروز یا تشدید بیماری آسم را عوامل شیمیایی، آلاینده های موجود در هوای آلوده، دود سیگار، دود خودروها، دود آتش، بوی تند مانند: بوی عطر، ادکلن، بوی رنگ، بنزین، نفت و … و حتی تغییر ناگهانی دمای هوا برای ریه تحریک پذیر و بیماران مبتلا به آسم می تواند خطرناک باشد.

بخار آب بیش از اندازه نیز به دلیل آن که غلظت نسبی اکسیژن را کاهش می دهد و نقش محرک دارد ممکن است موجب تشدید علائم و حمله آسم شود.ویروس ها و عفونت های ویروسی دستگاه تنفسی مانند سرما خوردگی، نیز جزو عواملی هستند که می توانند به عنوان محرک عمل کرده و در بلند مدت ایجاد آسم نمایند، و یا تشدید کننده آسم در افراد باشند.

● میزان شیوع بیماری آسم:

حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد بیماری آسم در کودکان از نوع آلرژیک می باشد، در بزرگسالان نیز حدود ۵۰ درصد بروز بیماری آسم جنبه آلرژیک دارد و اصلی ترین عامل حمله آسم در کودکان و تشدید علائم آسم عفونت های ویروسی دستگاه، تنفسی مانند سرماخوردگی ها هستند در اوایل قرن بیستم آسم جزو بیماری های نادر محسوب می شد در حالی که هم اکنون آسم جزوشایع ترین بیماری های مزمن شناخته می شود و محققان آلودگی، پیچیدگی های بیماری استرس و هیجانات روحی زندگی جدید شهری را در بروز این اپیدمی قرن ۲۱ مؤثر می دانند.

متأسفانه شیوع بیماری آسم از۳۰ سال قبل رو به افزایش گذاشته است و در کشورهای صنعتی نیز درصد بالایی از مبتلایان را به خود اختصاص می دهد و در کشور ایران نیز میزان ابتلا به بین ۱۰ تا ۱۵ درصد تظاهرات بالینی آسم:

۱) احساس تنگی نفس
۲) فشردگی سینه
۳) سرفه های مکرر؛ خصوصا در هنگام شب و اوایل صبح و خس خس تنفسی جزو نشانه های اصلی آسم هستند که عمدتا به صورت متناوب ظاهر می شوند.لذا چنان چه شاهد بروز تکرار این علائم باشیم، احتمال ابتلا به آسم هست و باید به پزشک مراجعه شود. البته نوع بروز آسم در افراد مختلف متفاوت است و بروز این بیماری می تواند مزمن، تدریجی یا بسیار حاد و شدید و حتی مرگبار باشد.بنابراین تشخیص صحیح پزشک با کمک بیمار برای درمان بسیار مؤثر است، باید توجه داشت که تشخیص دیر هنگام، غلط و یا درمان ناصحیح و دیر هنگام آسم عوارضی در پی دارد که ممکن است منجر به گسترش آسم شود که این امر موجب تشدید تلفات آن در دنیا شده است.

راه های درمان و پیشگیری:

بهترین درمان در پزشکی، پیشگیری است، این اصل کلی و ثابت در آلرژی و آسم بیش از سایر بیماری ها صادق است چرا که آسم و آلرژی ها اگر چه شیوع زیادی دارند خوشبختانه قابل پیشگیری و درمان هستند.

پزشکان بهترین زمان پیشگیری از بروز بیماری آسم و آلرژی را دوران پیش از تولد می دانند چنان چه در خانواده ای زمینه بیماری و یا ارثی از بیماری آسم و آلرژی وجود داشته باشد توصیه می شود که مادران در زمان بارداری همواره از عوامل آلرژیک و عوامل تحریک کننده تطهیر آلودگی های محیطی، گرد و غبار، مصرف برخی داروها، مصرف غذاهای آلرژی زا و نیز از قرار گرفتن در معرض گرده افشانی گل ها پرهیز کنند و همچنین پس از تولد نوزاد نیز تأکید بر استفاده از شیر مادر در دو سال اول زندگی یا حداقل یک سال بسیار جدی است و این موضوع در خانواده هایی که زمینه ارثی آسم دارند بسیار توصیه می شود. به علاوه از دچار عفونی شدن کودکان به بیماری های عفونی و خصوصا ویروسی نیز جلوگیری کرد و حتی در کودکان مبتلا به آسم، تزریق سالانه واکسن آنفلوآنزا نیز توصیه می شود.

((خاکشیر بهترین درمان برای داغ شدن کف پای کودکان میباشد و به خواب راحت تر کودکان نیز کمک میکند .سلامت وب))

تبیان: مور مور شدن و یا احساس خارش و سوزش در پا burning feet نامیده میشود داغ شدن پاها می تواند در اثر آسیب اعصاب پا باشد. برخی مواقع، پاهای داغ ممکن است درد هم داشته باشد و نگذارد خوب استراحت کنید.در شرایط خاص، پای داغ ممکن است با احساس سوزن سوزن شدن (گزگز) و یا بی حسی پاها همراه باشد.

چرا کف پا داغ میشود؟

پای داغ می تواند در اثر آسیب عصب ناشی از بیماری دیابت، قرار گرفتن در معرض مواد سمی خاص، مصرف الکل، کمبود یکی از ویتامین های گروه B و ایدز ایجاد شود.

– خستگی پاها

– پای ورزشکار : نوعی عفونت قارچی در پوست پا است.

– بیماری شارکو ماری توث : اختلال ارثی که بر اعصاب دست ها و پاها تاثیر دارد.

– نارسایی مزمن کلیه (اورمی)

– سندرم درد منطقه ای مرکب (Complex regional pain syndrome) : درد مزمن ناشی از عمکرد بد سیستم عصبی

– نوروپاتی دیابت : آسیب اعصاب در اثر بیماری دیابت

– ایدز و ویروس HIV

– کم کاری تیروئید

– سندرم تونل قوزک پا (Tarsal tunnel syndrome) : فشار غیرطبیعی بر اعصاب پا

– کم خونی ناشی از کمبود ویتامین B12 و B6

– مصرف الکل

– بیماری لایم ( Lyme disease) : عفونت باکتریایی که توسط نیش یک انگل در بدن پخش می شود.

– نوروپاتی آمیلوئید

– عوارض داروها از قبیل: داروهای شیمی درمانی، مصرف بیش از اندازه ویتامین B6، داروهای HIV، ایزونیازید (داروی سل)، آمیودارون (دارویی برای درمان ضربان قلب نامنظم)، متفورمین (داروی دیابت) و غیره.

– مسمومیت با فلزات سنگین از قبیل: سرب، جیوه و آرسنیک

– واسکولیت : هنگامی که سیستم ایمنی اشتباها به عروق خونی حمله کند و باعث التهاب عروق خونی شود.

– سارکوئیدوز : التهاب گره های لنفاوی، ریه ها، کبد، چشمان، پوست و دیگر بافت ها

– سندرم گیلن باره : هنگامی که بدن اشتباها با سیستم ایمنی مبارزه کند و باعث التهاب اعصاب و ضعف عضلات شود.

– بیماری های مربوط به شریان ها : گردش خون ضعیف در پاها ممکن است باعث درد، مورمور شدن و داغ شدن پا گردد.

– ادم و یا حبس آب در بدن

– افزایش فشار خون

– برخی افراد هفته ها و یا ماه ها بعد از جراحی bypass معده، احساس داغ شدن پا را دارند. بعد از این عمل جراحی، ویتامین B کمتر جذب بدن می گردد و موجب اختلال در عملکرد اعصاب پاها و داغ شدن آنها می گردد.

آیا باید به پزشک مراجعه کرد؟

– اگر ناگهان پاهایتان داغ شد، مخصوصا اگر در معرض سم خاصی قرار گرفته اید.

– زخم پا، عفونت کرده باشد، مخصوصا اگر دیابت داشته باشید.

– اگر طی چند هفته مراقبت خانگی از پای داغ ، هنوز مشکل ادامه دارد.

– علائم پای داغ بدتر و دردناک تر شود.

– داغ شدن پا در تمام پا احساس می گردد.

– از دست دادن احساس در انگشتان و خود پا

مراقبت خانگی برای کف پای داغ

– استراحت کنید و پاهای خود را در سطحی بالاتر قرار دهید.

– کفش های مناسب و راحت بپوشید. کف کفش دارای کفی نرم باشد.

– پاهای خود را با آب سرد بشویید.

– متعادل کردن میزان قند خون

– مصرف مکمل ویتامین B12

– عدم نوشیدن الکل

– ترک سیگار

– مصرف داروهای ضد درد و مسکن

– کفش های چرمی و جوراب های نخی و یا پشمی مناسب تر می باشند.

– استفاده از کرم خنک کننده پا

– خشک کردن پاها بعد از شستن آنها

– ماساژ پاها با پمادهایی که گردش خون را بهبود می دهند.

– مرتب ورزش کنید تا خون را بهتر به گردش درآورید.

– ویتامین B3 مصرف کنید، زیرا درمان کننده داغی پاها می باشد. نخود، لوبیا، شیر، ماست و زرده تخم مرغ دارای این ویتامین هستند.

– آویشن درمان کننده مشکلات گردش خون است. هر روز به مدت 20 دقیقه، پای داغ خود را در آویشن مخلوط با آب قرار دهید تا به گردش خون بهتر کمک کند و سوزش و درد را تسکین دهد.

– پابرهنه را رفتن باعث می شود هوا در پای شما به گردش درآید و پا را خشک کند. برای درمان پای داغ، چند دقیقه پابرهنه و بدون جوراب روی علف، سنگ و ماسه و غیره راه بروید.

– ماساژ زنجبیل برای تسکین پادرد مفید است.

– زنجبیل را با روغن نارگیل، روغن زیتون و یا دیگر روغن های گیاهی مخلوط کنید و هر روز به مدت 10 تا 15 دقیقه، پاهای خود را با این مخلوط ماساژ دهید.